Χρυσούλα
Σαατσόγλου-Παλιαδέλη

ΚΑΘΗΓΗΤΡΙΑ ΑΡΧΑΙΟΛΟΓΙΑΣ ΑΠΘ
ΕΥΡΩΒΟΥΛΕΥΤΗΣ ΠΑΣΟΚ
ΥΠΟΨΗΦΙΑ ΑΝΤΙΠΕΡΙΦΕΡΕΙΑΡΧΗΣ ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗΣ Υποψήφια Αντιπεριφερειάρχης Θεσσαλονίκης

Α.Π.Θ. pasok.gr Home of S & D Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο

25.12.10 Συνέντευξη της Χρυσούλας Παλιαδέλη στη δημοσιογράφο Χριστίνα Σιγανίδου για το European Heritage Label, Δελτίο ειδήσεων ΕΤ3

περισσότερα » « λιγότερα

Δείτε το βίντεο εδώ

20.12.10 Η Χρυσούλα Παλιαδέλη σε μία εφ’ όλης της ύλης συνέντευξη στη δημοσιογράφο Γεωργία Σαδανά στην εκπομπή «Καλησπέρα στον αέρα», Europe1

περισσότερα » « λιγότερα

Η δημοσιογράφος Γεωργία Σαδανά συνάντησε τη Χρυσούλα Παλιαδέλη στο Στρασβούργο, κατά την τελευταία εβδομάδα εργασιών της Ολομέλειας του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου για το 2010. Η Χρυσούλα Παλιαδέλη αναφέρθηκε στο κοινοβουλευτικό της έργο και μίλησε για διάφορα θέματα που απασχολούν τους Έλληνες και Ευρωπαίους πολίτες. Ιδιαίτερη μνεία έγινε για τον ρόλο της ως Αντιπροέδρου της Επιτροπής Αναφορών. Σχολιάζοντας την κρίση και τη δύσκολη περίοδο που διανύουν οι χώρες της ευρωζώνης η κ. Παλιαδέλη υπογράμμισε τον σπουδαίο ρόλο που μπορούν να διαδραματίσουν οι ανθρωπιστικές σπουδές ως εργαλείο εκτός των άλλων για την υπέρβαση της κοινωνικής κρίσης και της τεχνοκρατικής αντίληψης για την ευρωπαϊκή ενοποίηση, αλλά και τον ρόλο των ηγετών των κρατών μελών σχετικά με την προώθηση της συνοχής στην Ε.Ε.

Δείτε το βίντεο εδώ

16.12.10 Συνέντευξη της Χρυσούλας Παλιαδέλη στη Deutsche Welle μετά την έγκριση της Έκθεσης για το «Σήμα Ευρωπαϊκής Πολιτιστικής Κληρονομιάς»

07.11.10 Η Χρυσούλα Παλιαδέλη καλεσμένη της δημοσιογράφου Μ. Δικαιάκου στην εκπομπή «Κάρτα Μέλους» στο Κανάλι της Βουλής: «Μύρτις. Ένα πρόσωπο από το παρελθόν με ένα μήνυμα και για το μέλλον».

περισσότερα » « λιγότερα

Δείτε το βίντεο εδώ

19.10.10 Συνέντευξη της Χρυσούλας Παλιαδέλη σχετικά με το «European Heritage Label» στην ιστοσελίδα της διεθνούς οργάνωσης για τους νέους της Ευρώπης Generation 112

Οκτώβριος 2010 Συνέντευξη της Χρυσούλας Παλιαδέλη στον δημοσιογράφο Δ. Μποτώνη για το περιοδικό «Βουλή & Ευρωβουλή», τεύχος 98, σσ.30-33.

περισσότερα » « λιγότερα

«Ο πολιτισμός μπορεί να είναι πολύτιμο εργαλείο για την ευρωπαϊκή εξωτερική πολιτική»

Κριτική στην Ευρωπαϊκή Ένωση για την έλλειψη ευρωπαϊκής συνοχής ασκεί η ευρωβουλευτής του ΠΑΣΟΚ Χρυσούλα Παλιαδέλη, σε συνέντευξή της στο «Β&Ε». Στην έλλειψη αυτή αποδίδει η κα Παλιαδέλη και την απουσία αλληλεγγύης μεταξύ των κρατών μελών, ενώ αναδεικνύει το σημαντικό ρόλο, που μπορεί να διαδραματίσει ο πολιτισμός, ο οποίος μπορεί να είναι και εργαλείο για την ευρωπαϊκή εξωτερική πολιτική, όχι μόνον ως εξαγώγιμο προϊόν, αλλά και ως πόλος έλξης για την αύξηση του τουρισμού.

Η κα Παλιαδέλη αναφέρεται εκτενώς στην επιτροπή Πολιτισμού και Παιδείας του ευρωπαϊκού κοινοβουλίου, η οποία πρόσφατα υιοθέτησε τροπολογία της για την πραγματοποίηση ευρωπαϊκού προγράμματος που προωθεί τον πολιτιστικό τουρισμό.

Ως εισηγήτρια του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου στην πρόταση της Ευρωπαϊκής Επιτροπής για το Ευρωπαϊκό Σήμα Πολιτιστικής Κληρονομιάς, μιλά για την έκθεση, αλλά και για την ανάγκη θέσπισης του Σήματος.

Αναφέρεται επίσης στο ρόλο και στη σημασία της επιτροπής Αναφορών στην οποία είναι αντιπρόεδρος.

Η πρόσφατη οικονομική κρίση κατέδειξε, όπως υποστήριξαν πολλοί, ένα έλλειμμα στην επίγνωση της πολιτισμικής μας οντότητας, ως Ευρωπαίων πολιτών και την απουσία αλληλεγγύης. Ποια είναι η άποψή σας;

Αρχικά θα ήθελα να υπογραμμίσω ότι η έλλειψη ευρωπαϊκής συνοχής δεν βαρύνει τους ευρωπαίους πολίτες, αλλά την ίδια την Ε.Ε. και τα κράτη μέλη που αποδείχτηκαν ανέτοιμα να υπερβούν τα όρια τους και να κάνουν πράξη την αλληλεγγύη. Εκτιμώ, επίσης, ότι ο πολιτισμός μπορεί να αποτελέσει πολύτιμο εργαλείο για την ευρωπαϊκή εξωτερική πολιτική, όχι μόνον ως εξαγώγιμο προϊόν, αλλά και ως πόλος έλξης για την αύξηση του τουρισμού.

Θεωρώ ότι, ιδιαίτερα σε αυτούς τους δύσκολους καιρούς που διανύουμε, τόσο οι δράσεις που στοχεύουν στην προσέγγιση των πολιτισμών και την ανάπτυξη του διαπολιτισμικού διαλόγου ως σημαντικού εργαλείου για την επίτευξη της ευρωπαϊκής ολοκλήρωσης, όσο και οι πρωτοβουλίες που υπογραμμίζουν την αυξανόμενη σημασία της προστασίας και αξιοποίησης της πολιτιστικής κληρονομιάς, είναι εξαιρετικά σημαντικές. Εξίσου σημαντική, άλλωστε, είναι η στήριξη των ανθρωπιστικών σπουδών που ομολογουμένως επηρεάζονται περισσότερο από άλλους επιστημονικούς κλάδους από την κρίση.

Θα πρέπει να ανατρέξουμε στο πολύπλευρο παρελθόν της ηπείρου μας προκειμένου να αναδείξουμε το μέγα βάθος και τον πλούτο της, κυρίως όμως να καταδείξουμε τις σκοτεινές και τις φωτεινές πλευρές του πρόσφατου παρελθόντος της, ώστε να υποστηρίξουμε την πολιτική συνοχή της χωρίς να αποδυναμώσουμε τη δημιουργική πολιτιστική ποικιλομορφία της. Στην προσπάθειά μας αυτή δεν λείπουν οι θεσμοί. Πρωτοβουλίες όπως το «Σπίτι Ευρωπαϊκής Ιστορίας», οι «πολιτιστικές διαδρομές», το «σήμα ευρωπαϊκής πολιτιστικής κληρονομιάς» αλλά και το βραβείο LUX για τον σύγχρονο ευρωπαϊκό κινηματογράφο, μπορούν να αναδείξουν τον ευρωπαϊκό πολιτισμό και να υποστηρίξουν το μεγάλο αιτούμενο: την ευρωπαϊκή συνοχή και το συντονισμένο πολιτιστικό άνοιγμα της Ευρωπαϊκής Ένωσης στον κόσμο.

Στις 2 Σεπτεμβρίου εγκρίθηκε στην Επιτροπή Πολιτισμού και Παιδείας του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου τροπολογία σας για την πραγματοποίηση ευρωπαϊκού προγράμματος που προωθεί τον πολιτιστικό τουρισμό.

Η πρωτοβουλία, σημαντική αδιαμφισβήτητα και για την Ελλάδα, η οποία υπερτερεί σε πολιτιστικό απόθεμα, αφορά τη δρομολόγηση το 2011 προπαρασκευαστικής δράσης που στόχο έχει να προλειάνει το έδαφος για μελλοντικές νομοθετικές πρωτοβουλίες όσον αφορά την προώθηση νέων ευρωπαϊκών τουριστικών διαδρομών που βασίζονται στην ευρωπαϊκή πολιτισμική κληρονομιά.

Ο πολιτιστικός τουρισμός αποτελεί μια διαφορετική και καινοτόμο πρόκληση. Η Ευρωπαϊκή Επιτροπή θα πρέπει να στηρίξει την ανάπτυξη και προβολή των πρωτοβουλιών που στόχο έχουν την προώθησή του και να αξιοποιήσει την πλούσια πολιτιστική της κληρονομιά ως πόλο έλξης για τουρίστες από όλον τον κόσμο, εξασφαλίζοντας πάντα την ποιοτική και βιώσιμη ανάπτυξή των τοπικών κοινωνιών. Σε ένα τέτοιο εγχείρημα, ωστόσο, δεν αρκεί μόνον η αύξηση των σχετικών κονδυλίων, ή η οργανωμένη σύμπραξη των μελών-κρατών, αλλά πάνω απ΄ όλα, η εγρήγορση των τοπικών κοινωνιών και η ενεργοποίηση των περιφερειών σε νέες ευκαιρίες ανάπτυξης.

Η τροπολογία εγκρίθηκε και στην Ολομέλεια του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου κατά την πρόσφατη ψηφοφορία του προϋπολογισμού της ΕΕ για το 2011. Ελπίζω ότι θα στηριχτεί και θα περάσει και στο τελικό κείμενο του προϋπολογισμού μετά την ολοκλήρωση της σχετικής συνδιαλλαγής μεταξύ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και Συμβουλίου τον Νοέμβριο.

Θα θέλατε να μας εξηγήσετε τι ακριβώς είναι η Επιτροπή Αναφορών, της οποίας είστε Αντιπρόεδρος, και ποιος ο ρόλος της;

Η Επιτροπή Αναφορών του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου ασχολείται με τα παράπονα φυσικών προσώπων, ομάδων ή φορέων που αφορούν στην απόκλιση από τις βέλτιστες πρακτικές των θεσμικών οργάνων της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Πρόκειται για έναν ιδιαίτερα ενδιαφέροντα και πολύ σημαντικό τομέα δράσης στον οποίον χαρτογραφείται και καταγράφεται η φωνή των Ευρωπαίων Πολιτών. Ζητήματα που αφορούν το περιβάλλον, τις μεταφορές, αλλά και ειδικότερα τα ανθρώπινα, τα εργασιακά, τα συνταξιοδοτικά δικαιώματα και τις παραβιάσεις τους, γίνονται αντικείμενο συζήτησης, ακρόασης και είτε άμεσης διευθέτησης ή παραπομπής τους σε θεσμοθετημένα για την επίλυσή τους όργανα.

Αντιλαμβάνεστε λοιπόν, ότι ο ρόλος της Επιτροπής είναι εξαιρετικά σημαντικός όχι μόνο ως δίαυλος επικοινωνίας με τους ευρωπαίους πολίτες, αλλά και ως μέσο για την επιδιωκόμενη οικοδόμηση της ευρωπαϊκής ταυτότητας και συνοχής.

Παρόλα αυτά, το πολύ υψηλό ποσοστό μη παραδεκτών αναφορών (πάνω από το 50% επί του συνόλου των 1924 αναφορών) που δείχνει ότι εξακολουθεί να υπάρχει σύγχυση σε ό,τι αφορά τις ευρωπαϊκές και τις εθνικές αρμοδιότητες, τα θεσμικά όργανα της ΕΕ και εκείνα του Συμβουλίου της Ευρώπης. Το γεγονός άλλωστε, ότι με βάση στατιστικά δεδομένα ορισμένες χώρες κρατάνε τα πρωτεία, σηματοδοτούν την επιτακτική ανάγκη ενημέρωσης όλων των πολιτών της Ένωσης. Θα πρέπει συνεπώς να ενταθούν οι προσπάθειες που αποσκοπούν στην καλύτερη πληροφόρηση των πολιτών σχετικά με τις αρμοδιότητες της ΕΕ και το δικαίωμα αναφοράς. Πέρα από τις δράσεις σε κοινοτικό επίπεδο, ο κάθε ευρωβουλευτής που είναι μέλος της Επιτροπής Αναφορών θα πρέπει να αναλάβει πρωτοβουλίες και να ενημερώσει τους πολίτες της εκλογικής του περιφέρειας για την ενίσχυση άσκησης του σημαντικού αυτού δικαιώματος που έχει ο πολίτης στα χέρια του.

Κυρία Παλιαδέλη, ως εισηγήτρια του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου στην πρόταση της Ευρωπαϊκής Επιτροπής για το Ευρωπαϊκό Σήμα Πολιτιστικής Κληρονομιάς, λίγο πριν την ψήφιση του τελικού κειμένου, θα μπορούσατε να μας πείτε δυο λόγια για την έκθεση, αλλά και για την ανάγκη θέσπισης του Σήματος;

Θεωρώ ότι η πρόταση της Κομισιόν, παρά τις πολύ καλές της προθέσεις, έχει χαρακτηριστικά γραφειοκρατικής προσέγγισης, που αντιμετωπίζουν διστακτικά, έναν θεσμό που θα έπρεπε να αξιοποιηθεί με μεγαλύτερη αυτοπεποίθηση, με δεδομένο ότι ο πολιτισμός μας εξακολουθεί να είναι ίσως το μεγαλύτερο περιουσιακό στοιχείο της ηπείρου μας. Αν καταφέρουμε να τον αξιοποιήσουμε ως εργαλείο κοινωνικής σύγκλισης και πολιτιστικής διείσδυσης και όχι ως έκφραση μιας λογιστικής ισομοιρίας, είμαι πεπεισμένη πως θα πετύχει τους στόχους του. Αυτός είναι άλλωστε και ο λόγος που ζήτησα από τα μέλη του Κοινοβουλίου δραστικές και τολμηρές παρεμβάσεις στην ουσία της πρότασης.

Η επιθυμία μου είναι να αποτελέσει το σήμα μια δράση ισάξιας πολιτιστικής δυναμικής με τις Ευρωπαϊκές Πολιτιστικές πρωτεύουσες ή τον κατάλογο της «Παγκόσμιας Πολιτιστικής κληρονομιάς» της ΟΥΝΕΣΚΟ, ως ένας θεσμός που θα συμπληρώνει, κυρίως με τον συμβολισμό του, ένα κενό που αφορά κυρίως σε αξίες και αρχές και ένα σήμα που θα απονέμεται σε θέσεις ή μνημεία που προωθούν (ή έχουν προωθήσει στο παρελθόν) την ιδέα της κοινής ευρωπαϊκής ταυτότητας

Από την άποψη αυτή, ιδιαίτερης σημασίας για την υποψηφιότητα ενός χώρου θα είναι ο ρόλος του στην ευρωπαϊκή ιστορία, την ευρωπαϊκή ολοκλήρωση και την ανάπτυξη και την προώθηση των κοινών αξιών όπως η ελευθερία, η δημοκρατία, ο σεβασμός των ανθρωπίνων δικαιωμάτων, της πολιτιστικής πολυμορφίας, της ανεκτικότητας και της αλληλεγγύης. Ιδιαίτερη έμφαση θα δοθεί στη στενή συνεργασία-δικτύωση των υπό σήμανση χώρων, έτσι ώστε να προωθηθεί η ανταλλαγή βέλτιστων πρακτικών και η δρομολόγηση κοινών σχεδίων, αλλά και στην εκπαιδευτική διάσταση, με παραλήπτες κυρίως τους νέους. Ελπίζω ότι το Σήμα θα συμβάλει στην υποστήριξη της αμοιβαίας κατανόησης των κρατών μελών της Ε.Ε., της ενίσχυσης του διαπολιτισμικού διαλόγου των λαών τους και την αίσθηση των ευρωπαίων πολιτών ότι ανήκουν στην Ένωση. Στην πρακτική του διάσταση, εκτιμώ ότι θα ενισχύσει παράλληλα και τον πολιτιστικό τουρισμό, αφού θα δημιουργήσει νέες ευκαιρίες απασχόλησης κυρίως σε επίπεδο περιφέρειας. Από την άποψη αυτή οι τοπικές κοινωνίες θα πρέπει να επαναπροσδιορίσουν τα πολιτισμικά χαρακτηριστικά τους και να ανακαλύψουν νέους τρόπους αξιοποίησης των δυνατοτήτων τους προκειμένου να υποστηρίξουν την ανάπτυξη και την ευημερία τους.

Στις μέρες μας παρατηρείται ότι οι νέοι κυρίως δείχνουν μια απαξία στη γνώση και έλλειψη ενδιαφέροντος για τα κοινά. Με βάση την ιδιότητά σας ως μέλος της Επιτροπής Πολιτισμού και Παιδείας του ΕΚ, αλλά και της ακαδημαϊκής σας εμπειρίας, ποια είναι η άποψή σας;

Εκτιμώ και από τη μακρά εμπειρία μου στην τριτοβάθμια εκπαίδευση, ότι το μειωμένο ενδιαφέρον των νέων για τη γνώση δεν οφείλεται σε αυτούς. Τα παιδιά, αν βρεθούν υπό καλύτερες συνθήκες καθημερινότητας στην εκπαιδευτική τους ζωή, ανταποκρίνονται θετικά.

Πιστεύω ακράδαντα ότι η κατάκτηση της γνώσης επιτυγχάνεται μέσα από τη βιωματική εμπειρία και ότι στόχος της εκπαίδευσης δεν είναι απλώς η μετάδοση γνώσεων, αλλά η πολύπλευρη καλλιέργεια των δυνατοτήτων, των δεξιοτήτων και της κριτικής ικανότητας των παιδιών, των εφήβων και των νέων με ερεθίσματα και δράσεις που ξεφεύγουν από το πλαίσιο της σχολικής αίθουσας.

Αυτός είναι, άλλωστε, ο λόγος που επέλεξα να προσκαλέσω μαθητές από σχολεία της Ανατολικής Μακεδονίας και Θράκης που συμμετέχουν στο πρόγραμμα με θέμα «Ας γίνουμε Ευρωβουλευτές – Προσομοίωση Ευρωκοινοβουλίου» να επισκεφθούν το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο στις Βρυξέλλες και να γνωρίσουν από κοντά τους ευρωπαϊκούς θεσμούς και τη λειτουργία τους.

Το Κέντρο Ευρωπαϊκής Πληροφόρησης Κομοτηνής, του οποίου την δραστηριότητα εκτιμώ ιδιαίτερα, σε συνεργασία με το Γραφείο Αγωγής Υγείας της Δευτεροβάθμιας Εκπαίδευσης Ροδόπης και υπό την αιγίδα της Περιφέρειας Ανατολικής Μακεδονίας & Θράκης υλοποιούν το συγκεκριμένο πρόγραμμα προσομοίωσης των εργασιών του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου, που ξεκίνησε το 2006 με σχολεία από το Νομό Ροδόπης και επεκτάθηκε με τη συμμετοχή σχολείων απ’ όλη την Περιφέρεια Ανατολικής Μακεδονίας & Θράκης. Οι μαθητές λειτουργούν ως «ευρωβουλευτές» στο πλαίσιο των Κοινοβουλευτικών Επιτροπών και η προσομοίωση ολοκληρώνεται με την «Ολομέλεια». Εκεί οι μαθητές παρουσίασαν τα ψηφίσματά τους τα οποία αφορούσαν κρίσιμα ευρωπαϊκά ζητήματα όπως η υγεία, η παιδεία, ο πολιτισμός, τα δικαιώματα και ο τουρισμός. Στη συνέχεια, για το κάθε ψήφισμα υποβλήθηκαν προτάσεις για τροπολογίες, οι οποίες τέθηκαν σε ψηφοφορία.

Με το πέρας των εργασιών της Ολομέλειας έγινε κλήρωση και 21 μαθητές από αυτούς που συμμετείχαν στο πρόγραμμα θα έχουν την ευκαιρία στις 27-30 Νοεμβρίου 2010 να γνωρίσουν από κοντά τους χώρους και τις δράσεις του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου.

21.09.10 Συνέντευξη της Χρυσούλας Παλιαδέλη στην εκπομπή «Ανθρώπων Έργα» με τον δημοσιογράφο Στ. Πλουμιστό, Radio Marconi 96,1 FM

περισσότερα » « λιγότερα

Η Χρυσούλα Παλιαδέλη μιλάει με αφορμή το πρόσφατο κοινοβουλευτικό της έργο για τον Πολιτιστικό Τουρισμό και για το Σήμα της Ευρωπαϊκής Πολιτιστικής Κληρονομιάς αλλά και για ζητήματα που αφορούν τις γυναίκες.

Για να ακούσετε τη συνέντευξη κάνετε κλικ παραπάνω.

16.09.10 Συνέντευξη της Χρυσούλας Παλιαδέλη στον 95,8 FM (ΕΡΤ3) στον Θανάση Γωγάδη και στην Ελένη Κουρτίδου

περισσότερα » « λιγότερα

Η Χρυσούλα Παλιαδέλη παραχώρησε συνέντευξη στους δημοσιογράφους του 9,58 FM Θανάση Γωγάδη και Ελένη Κουρτίδου σε μία εκπομπή που μεταδόθηκε εκτάκτως από το περίπτερο του ΥΠ.ΠΟ.Τ. στη Δ.Ε.Θ. στις 16 Σεπτεμβρίου 2010. Στην εκπομπή κλήθηκαν καθηγητές και συγγραφείς της Θεσσαλονίκης να καταθέσουν τις απόψεις τους για την πόλη και τον πολιτισμό της διαχρονικά.

Η ευρωβουλευτής του ΠΑ.ΣΟ.Κ. δεν έκρυψε τη χαρά της που εκπροσωπεί ένα κομμάτι της Βόρειας Ελλάδας, και ειδικότερα τη Θεσσαλονίκη, στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο, ενώ σχολίασε την εικόνα της πόλης μας στην Ευρώπη: «Είναι περίεργο αλλά ξένα παιδιά από το εξωτερικό μαγεύονται με τη Θεσσαλονίκη. Πρόσφατο παράδειγμα μου έλεγε ένας φίλος ευρωβουλευτής, ο οποίος φιλοξενούσε νέους από το εξωτερικό, που μαγεύτηκαν από την πόλη. Και εμείς τους ρωτούσαμε για ποιους λόγους. Νομίζω ότι αλλιώς βιώνουμε εμείς την καθημερινότητα της πόλης ως κάτοικοι και αλλιώς τη βιώνει κάποιος που έρχεται να την επισκεφτεί παραβλέποντας ενδεχομένως βασικά ζητήματα, όπως είναι το κυκλοφοριακό, τα σκουπίδια και λοιπά … Έχετε δίκιο ότι η πλειονότητα των ξένων μπορεί να μη γνωρίζει τη Θεσσαλονίκη, αρκετοί όμως ξέρουνε την πόλη, έχουν έρθει. Ξέρω για παράδειγμα ότι ένας από τους αντιπροέδρους του Ευρωκοινοβουλίου, μεγάλη μορφή της ισπανικής δημοκρατίας, είναι μαγεμένος με τη Θεσσαλονίκη, είχε έρθει χρόνια πριν και την αγαπάει. Δεν κάνουμε όμως και εμείς και πάρα πολλά πράγματα ... Χθες κατέθεσα πρόταση το 2012 με αφορμή τα 100 χρόνια από την απελευθέρωσή της να έρθει εδώ μία ομάδα ευρωβουλευτών, που με αυτή την αφορμή θα επισκεφθεί την πόλη και τα μνημεία της».

Όσον αφορά για την εικόνα που έχει η ίδια για την πόλη η κ. Παλιαδέλη δήλωσε: «Με ενοχλούν όσα ενοχλούν τους πολίτες, τους κατοίκους αυτής της πόλης, και είναι πολύ βασικά πράγματα, που είναι όμως η καθημερινότητά μας … Τρελαίνομαι όπως όλοι με το κυκλοφοριακό, τα πεζοδρόμια είναι μία σύλληψη -ισχύει και για τις άλλες ελληνικές πόλεις- σχεδόν τερατική, έχεις την αίσθηση ότι η πόλη είναι φτιαγμένη, διαμορφώθηκε μάλλον, μισώντας τους πεζούς της ... Υπάρχουν πολλές δυνατότητες για εύκολες λύσεις, αρκεί να υπάρχει μια ομόνοια: εκεί υπάρχει το μεγάλο ουσιαστικό ζήτημα ανάμεσα στους φορείς και την κεντρική εξουσία σε ό,τι αφορά την αξιοποίηση της πόλης. Και σας τα λέω όλα αυτά με μια μικρή, έτσι, νοσταλγία, όχι γιατί τη βίωσα αλλιώτικα, αλλά διαβάζοντας αυτό το καταπληκτικό βιβλίο του Μαζάουερ για τη Θεσσαλονίκη την “Πόλη των Φαντασμάτων”, το οποία συνιστώ ανεπιφύλακτα να διαβάσουν όλοι, πραγματικά νιώθω περήφανη ότι είμαι Σαλονικιά. Πρέπει οι Θεσσαλονικείς να ανακτήσουν τη χαμένη περηφάνια τους για αυτή την πόλη».

Η κ. Παλιαδέλη επικρότησε την πρωτοβουλία του Υπουργού Πολιτισμού για το πρόγραμμα «Θεσσαλονίκη, Σταυροδρόμι Πολιτισμών», μέσα από το οποίο θα αναδειχθεί η πόλη με τη συμμετοχή όλων των πολιτιστικών φορέων της, η αρχή του οποίου θα γίνει το 2011 με το πρόγραμμα για τη Μέση Ανατολή: «Εμένα μου άρεσε πάρα πολύ ως σύλληψη, ως ιδέα - γιατί πραγματικά ζωντανεύει ή προσπαθεί τουλάχιστον να ξαναθυμίσει ότι η Θεσσαλονίκη υπήρξε ένα κοσμοπολίτικο κέντρο, δεν είναι αυτή η εσωστρεφής επαρχιακή πόλη που βιώνουμε εμείς οι σύγχρονοι. Επομένως από αυτή την άποψη η Ανατολή είναι ένας τροφοδότης μας, κακά τα ψέματα, πολιτιστικός, και ακόμη και ρίζες έχουμε προς τα κει, δηλαδή στην Τουρκία, στο Ισραήλ, στην Αρμενία … ». Εν κατακλείδι η κ. Παλιαδέλη εξέφρασε την αισιοδοξία της ότι όλοι οι πολίτες, ο καθένας ξεχωριστά αλλά και μέσα από τη συλλογικότητα, μέσα από κοινές πολιτιστικές δράσεις, μπορούμε να προσφέρουμε στην πόλη και να την αναδείξουμε, να επιτύχουμε τον πολιτισμό στην καθημερινότητά μας και στη ζωή της πόλης μας, γιατί διαφορετικά είναι κρίμα να ακυρώσουμε τα τόσα προσόντα που έχει η Θεσσαλονίκη.

Ιούλιος 2010 «Ένας χρόνος πορείας στην Ευρώπη του Πολιτισμού» της Χρυσούλας Παλιαδέλη. Αφιέρωμα Ένας Χρόνος από τις Ευρωεκλογές του 2009 του μηνιαίου περιοδικού Βουλή & Ευρωβουλή αρ.95

περισσότερα » « λιγότερα

Μέχρι το Μάιο του 2009 δεν μου είχε περάσει από το μυαλό ότι θα ασχολιόμουν με την πολιτική. Με κάλυπταν οι διδακτικές και ερευνητικές μου δραστηριότητες και μου αρκούσε η συμμετοχή μου σε συλλογικές δράσεις, όπως η Πολιτιστική Πρωτεύουσα της Ευρώπης “Θεσσαλονίκη 1997”, η Επιτροπή Δημοσίων Σχέσεων και η Επιτροπή Ερευνών του Α.Π.Θ.

Από την άποψη αυτή η πρόταση του Γιώργου Παπανδρέου, πριν ένα χρόνο, να συμμετάσχω σε εκλόγιμη θέση στο ευρωψηφοδέλτιο του ΠΑ.ΣΟ.Κ. ήλθε εντελώς απροσδόκητα και, βεβαίως, με βρήκε εντελώς απροετοίμαστη. Επειδή σε σύντομο χρονικό διάστημα έπρεπε να αποφασίσω αν θα έπρεπε (και να προεξοφλήσω ότι θα μπορούσα) να δραστηριοποιηθώ σε χώρους και με τρόπους αλλιώτικους από εκείνους που μου ήταν οικείοι και να αποπειραθώ ένα νέο ξεκίνημα, σε έναν άλλο τομέα δράσης.

Ομολογώ πως δεν το μετάνιωσα που δέχτηκα την πρόκληση και οφείλω να δηλώσω ότι δεν θα το έκανα χωρίς τη σύμφωνη γνώμη των δικών μου, κυρίως του Γιώργου Παλιαδέλη. Που με άφησε στα μισά του δρόμου, πριν από λίγες μέρες.

Η αρχή δεν ήταν εύκολη και η προσαρμογή στις απαιτήσεις του νέου ρόλου δεν ήταν απλή. Όμως, η πείρα των παλαιότερων, η γνώση και η εργατικότητα των συνεργατών μου έκαναν το θαύμα τους. Η πίστη μου στη συλλογική εργασία, επιβεβαιώθηκε για μιαν ακόμη φορά. Σήμερα, ένα χρόνο σχεδόν μετά, ανακαλύπτω τις ευχάριστες (αλλά και τις δυσάρεστες) όψεις της Ενωμένης Ευρώπης και εξακολουθώ να εκπλήσσομαι ότι καμιά αεροπορική εταιρία δε χαλαλίζει μιαν απευθείας πτήση από (και προς) τη “μητρόπολη των Βαλκανίων” για την “καρδιά” της ενωμένης (;) Ευρώπης.

Μια σειρά ερωτήσεων προς την Ευρωπαϊκή Επιτροπή και το Συμβούλιο, είχαν αντικείμενο θέματα πολιτισμού, παιδείας, αλλά και καθημερινότητας. Οι συνήθως σύντομες (και όχι σπάνια) γραφειοκρατικής αντίληψης απαντήσεις των ευρωπαϊκών οργάνων στις ερωτήσεις αυτές δεν αποτελούν δέσμευση, αλλά συχνά είναι διαφωτιστικές για τις προθέσεις, τις προτεραιότητες, τις δράσεις, αλλά και τις υπεκφυγές της διοίκησης να αντιμετωπίσουν με το απαιτούμενο θάρρος ζητήματα καίρια για τους πολίτες ή τις πολιτικές των κρατών της Ευρωπαϊκής Ένωσης.

Από τη θέση της πρώτης Αντιπροέδρου της Επιτροπής Αναφορών (μοναδική ευκαιρία άμεσης επαφής με τους ευρωπαίους πολίτες και τα προβλήματά τους) μου δόθηκε η δυνατότητα να ενημερωθώ για ζητήματα ιδιωτών που υπερβαίνουν, ωστόσο, τα όρια του ατομικού ή τις ιδιομορφίες του εθνικού κράτους, επειδή αντανακλούν ευαισθησίες για το περιβάλλον, ή ζητούν τη συμπαράσταση του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου στον αγώνα εναντίον της γραφειοκρατίας, στην προστασία της εργατικής δικαιοσύνης, στην καταγγελία των όποιας μορφής διακρίσεων, στην καταδίκη της αδιαφάνειας κ.λ.π.

Σε δύο εκθέσεις για τις δραστηριότητες του Ευρωπαίου Διαμεσολαβητή, την ετήσια (για το 2008) και μιαν ειδικότερη (για την προάσπιση της διαφάνειας στη διοίκηση της ΕΕ) είχα τη δυνατότητα να καταθέσω δημόσια την υπερηφάνεια μου για την αδιαμφισβήτητη αξία και να υπογραμμίσω τη γενική αναγνώριση της συμβολής του Νικηφόρου Διαμαντούρου στην προσπάθεια για την αναβάθμιση της εμπιστοσύνης των ευρωπαίων πολιτών στους θεσμούς της Ε.Ε.

Η πρόσφατη ανάθεση εκ μέρους της Επιτροπής Πολιτισμού και Παιδείας της έκθεσης για τη θέσπιση του Σήματος Ευρωπαϊκής Πολιτιστικής Κληρονομιάς αποτελεί μια μεγάλη πρόκληση, κυρίως επειδή η έγκριση (ή η απόρριψή της) θα προκύψει με τη διαδικασία της συναπόφασης, ανάμεσα στο Συμβούλιο και το Ευρωκοινοβούλιο. Το Σήμα θα απονέμεται σε «χώρους» και ιδέες που σχετίζονται με την ευρωπαϊκή ιστορία και τον πολιτισμό και με την οικοδόμηση της Ευρωπαϊκής Ένωσης και αποτελεί μείζονα προτεραιότητα της επερχόμενης βελγικής Προεδρίας. Επίκαιρο όσο ποτέ, το Σήμα στοχεύει στην ενίσχυση της ευρωπαϊκής συνοχής, με όχημα τον πολιτισμό και εργαλεία την ανάδειξη των κοινών στοιχείων στην ιστορία και την κληρονομιά των λαών της Ευρώπης, μέσα από τη γνώση και την επικοινωνία. Ελπίζω πως η απονομή του θα υπερβεί τα όρια της Ευρωπαϊκής Ένωσης και θα συμβάλει στην ευρωπαϊκή ολοκλήρωση. Είναι περισσότερο από αναγκαίο να υποστηρίξουμε κάθε θεσμό που εγκρίνεται από το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο, το αντιπροσωπευτικότερο, μέχρις στιγμής όργανο των λαών της Ευρώπης, αυτήν ακριβώς την περίοδο που η Ενωμένη Ευρώπη ανακαλύπτει τις αδυναμίες της, ακριβώς επειδή οι ηγέτες της δεν έχουν το χρόνο (ή τη διάθεση) να συζητήσουν επί της ουσίας για τη συνοχή της.

Προς την ίδια κατεύθυνση κινείται η δημιουργία ενός μουσείου για την ευρωπαϊκή ιστορία στις Βρυξέλλες, μέλος του Διοικητικού Συμβουλίου του οποίου έχω οριστεί, λόγω της ιδιότητάς μου ως μέλους της Επιτροπής Πολιτισμού και Παιδείας. Η επιστημονική Επιτροπή, που συνέταξε τις βασικές αρχές της μουσειολογικής πρότασης για τη μόνιμη έκθεση του “Σπιτιού της Ευρωπαϊκής Ιστορίας”, εστίασε στον εικοστό αιώνα, αφιερώνοντας στις παλαιότερες περιόδους της μιαν εκτενή αναδρομή και προγραμματίζοντας περιοδικές εκθέσεις που θα αναφέρονται ειδικότερα σε αυτές. Αποτελεί σημαντική αφορμή να αναδείξουμε το εύρος της συμβολής μας στο ευρωπαϊκό γίγνεσθαι, ως μέσο για την ενδυνάμωση της ευρωπαϊκής μας ταυτότητας, όχι μόνον στην περίοδο της κλασικής αρχαιότητας, όπως είθισται, αλλά και σε μεταγενέστερες περιόδους.

Όταν μιλάμε για το γυναικείο ζήτημα, δεν μιλάμε για φεμινισμό αλλά για ανθρωπισμό. Αυτός είναι κυρίως ο λόγος που αποδέχτηκα τη συμμετοχή μου στην Επιτροπή Δικαιωμάτων των Γυναικών και Ισότητας των Φύλων, για να ανακαλύψω ζητήματα και να βρεθώ αντιμέτωπη με προβλήματα που δεν είχα την ατυχία να γνωρίσω, ως γυναίκα, ούτε στην επαγγελματική ούτε στην ιδιωτική μου ζωή.

Δύο εισηγήσεις εκ μέρους της σοσιαλιστικής ομάδας του Ευρωκοινοβουλίου, σε ισάριθμες εκθέσεις πρωτοβουλίας για την “Κοινωνική ένταξη των γυναικών που ανήκουν σε ομάδες εθνοτικών μειονοτήτων” και για το “Ρόλο των γυναικών σε μια γηράσκουσα κοινωνία”, ήταν το γόνιμο (για μένα) αποτέλεσμα της όψιμης αυτής επαφής μου με ζητήματα φύλου.

Στο ίδιο πλαίσιο εντάσσεται η ημερίδα που διοργανώσαμε στη Θεσσαλονίκη τον περασμένο Δεκέμβριο, με θέμα “Τα Δικαιώματα των Γυναικών και την Προστασία τους” και εισηγήσεις για το νομικό και κοινωνικό πλαίσιο της προστασίας των γυναικών και της ισότητας των φύλων σε διεθνές, ευρωπαϊκό και εθνικό επίπεδο. Μια έκδοση στην αγγλική γλώσσα ενός τόμου με τη βασική ευρωπαϊκή νομοθεσία και νομολογία για τα δικαιώματα των γυναικών, που έγινε με την επιμέλεια των συναδέλφων καθηγητριών Π. Νάσκου-Περράκη και Θ. Χίου-Μανιατοπούλου, θα έχει αποδέκτες τους 736 βουλευτές του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και στόχο τη χρήση του σε αποφάσεις που επηρεάζουν τη θέση των γυναικών στην ευρωπαϊκή κοινότητα.

Ελπίζω πως ο επόμενος χρόνος θα είναι (για όλους μας) λιγότερο σκληρός και -γιατί όχι- περισσότερο αισιόδοξος.

26.07.10 Συνέντευξη της Χρυσούλας Παλιαδέλη στην εκπομπή του 9,58 FM (ΕΡΤ3) «Βουστροφηδόν» με τον δημοσιογράφο Γ. Καλιεντζίδη

περισσότερα » « λιγότερα

Καλεσμένη στη ραδιοφωνική εκπομπή της 26ης Ιουλίου 2010 «Βουστροφηδόν» του Γ. Καλιεντζίδη, που ασχολείται με ζητήματα του πολιτισμού, των επιστημών αλλά και της επικαιρότητας, ήταν η Χρυσούλα Παλιαδέλη. Με αφορμή την ερώτηση που είχε τον Μάρτιο κατατεθεί από την ίδια στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο σχετικά με το μέλλον των ανθρωπιστικών σπουδών, έγινε μία συζήτηση σχετικά με τις δυνατότητες χρηματοδότησης των ανθρωπιστικών σπουδών, ενώ τονίστηκε η αναγκαιότητα και η σπουδαιότητα της ύπαρξής τους καθώς και η συμβολή τους σε μία πιο ουσιαστική ολοκλήρωση της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Άλλωστε όπως τόνισε χαρακτηριστικά η κ. Παλιαδέλη «… από τα οικονομικά δεν βγαίνει τίποτα, φάνηκε ξεκάθαρα ότι, αν είμαστε μόνο μία οικονομική ένωση, δεν οδηγούμαστε πουθενά».

Εκ παραλλήλου και εξαιτίας της διπλής ιδιότητας της κ. Παλιαδέλη συζητήθηκαν και σχολιάστηκαν η διάλεξή της για την αρχαία Μακεδονία που έλαβε χώρα στις Βρυξέλλες στις 30.06.10, καθώς και η Έκθεση Προόδου της F.Y.R.O.M., για την οποία χώρα επισημάνθηκε ότι το προβληματικό σημείο «δεν είναι το όνομα, είναι η συσχέτισή του με ένα πολιτιστικό παρελθόν το οποίο δεν τους ανήκει». Αναπόφευκτα αναφορά έγινε και στο κλίμα που δημιουργήθηκε στους χώρους του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου εξαιτίας της οικονομικής κρίσης στην Ελλάδα. Αυτό που τονίστηκε ιδιαιτέρως είναι η μεταστροφή του κλίματος υπέρ της Ελλάδας και η αναγνώριση των προσπαθειών τόσο της ελληνικής κυβέρνησης όσο και των Ελλήνων Ευρωβουλευτών. «Ομολογώ ότι ένιωσα μέχρι και συγκίνηση, γιατί ήρθανε συνάδελφοι άλλων χωρών και μας δώσανε συγχαρητήρια. Έχει αλλάξει το κλίμα, σας το διαβεβαιώνω», επεσήμανε η κ. Παλιαδέλη εμφατικά.

Η Ευρωβουλευτής του ΠΑ.ΣΟ.Κ. εξέφρασε την πίστη της στη δύναμη και τη συλλογικότητα και υποσχέθηκε να συνεχίζει να διατηρεί σε όλη τη διάρκεια της θητείας της το αισθητήριο του πολίτη. Επεσήμανε, βέβαια, την αναγκαιότητα της ενημέρωσης, κυρίως από τα κανάλια, για τη δράση όλων των Ελλήνων Ευρωβουλευτών, υπενθυμίζοντάς μας ότι «είμαστε κομμάτι της Ευρώπης και οφείλουμε, νομίζω, να την στηρίξουμε με τη συμμετοχή μας με κάθε τρόπο», ενώ ταυτόχρονα υπογράμμισε την ανάγκη για μια «συζήτηση που να αφορά τη συνοχή, την εμβάθυνση αυτής της συνοχής και την ευαισθητοποίηση των Ευρωπαίων πολιτών απέναντι σε μια Ευρώπη που όχι μόνο θα τους εκπροσωπεί αλλά θα τους προστατεύει κιόλας – διαφορετικά δεν θα έχει μέλλον».

06.03.10 Συνέντευξη της Χρυσούλας Παλιαδέλη στην εφημερίδα ΙΣΟΤΙΜΙΑ και στον δημοσιογράφο Γ. Ν. Παπαθανασόπουλο

περισσότερα » « λιγότερα

Ειμαστε διαφορετικοι, γιατι ειμαστε καλυτεροι

Σε αυτιά που δεν ακούνε μίλησε στο Ευρωκοινοβούλιο για το Σκοπιανό η αρχαιολόγος καθηγήτρια και συνεργάτιδα του αείμνηστου Μαν. Ανδρόνικου, Χρυσούλα Παλιαδέλη. Για την επίθεση που δέχονται οι Έλληνες σημειώνει πως αυτή την όπλισαν συγκεκριμένοι κερδοσκοπικοί μηχανισμοί και προσθέτει ότι είναι στοίχημα για όλους μας να αποδείξουμε ότι είμαστε διαφορετικοί, επειδή είμαστε καλύτεροι. Τέλος θεωρεί τεράστιο έλλειμμα για το μέλλον της Ευρώπης τη φθίνουσα πορεία των ανθρωπιστικών σπουδών στα πανεπιστήμιά της. Σημειώνεται ότι η Χρ. Παλιαδέλη εξέφρασε στο Ευρ. Κοινοβούλιο τις ανησυχίες των ακαδημαϊκών δασκάλων και φοιτητών για την κατάργηση του Τμήματος Βυζαντινών και Νεοελληνικών Σπουδών στο King’s College του Λονδίνου.

Στη συνοπτική αλλά καίρια παρέμβαση σας επί της έκθεσης προόδου για το 2009 της ΠΓΔΜ, στις 10 Φεβρουαρίου, αναφέρατε, μεταξύ άλλων, πως «σοβαροί ακαδημαϊκοί δάσκαλοι στα Σκόπια δεν υποστηρίζουν τις εθνικιστικές τάσεις του πρωθυπουργού τους». Μπορείτε να μας πείτε παραδείγματα;
Δεν θα ήθελα να αναφερθώ σε συγκεκριμένα παραδείγματα. Όχι επειδή δεν τα γνωρίζω, αλλά επειδή εκτιμώ ότι θα έπρεπε να επιλέξουν οι ίδιοι οι διαφωνούντες να το κάνουν. Ξέρετε, υπάρχει ένα μεγάλο επιστημολογικό ζήτημα με το οποίο βρίσκονται αντιμέτωποι οι σοβαροί ιστορικοί και οι αρχαιολόγοι και των δύο πλευρών. Καθώς την «αξιοποίηση» της ιστορικής διάστασης του θέματος έχουν αναλάβει να κάνουν (και από τις δύο πλευρές) άνθρωποι που ελάχιστη σχέση έχουν με την επιστημονική έρευνα και τα αποτελέσματά της, οι ειδικοί επιλέγουν να σιωπήσουν, αντί να εμπλακούν σε παραεπιστημονικό διάλογο. Όταν μάλιστα βρίσκονται αντιμέτωποι με υπερβολές και διαστρεβλώσεις που συναγωνίζονται σε εθνικιστική έξαρση, επηρεάζοντας εντέλει αρνητικά, αλλά δυστυχώς για μας μονόπλευρα, την ουσία του ζητήματος, επιλέγουν να παραμείνουν διακριτικά εκτός, για να μην κατηγορηθούν για μονομέρεια, υποκειμενικότητα, και στρεβλή αξιολόγηση των δεδομένων.

Στην ίδια παρέμβασή σας εκφράζετε εμμέσως πλην σαφώς αντιρρήσεις επί της Έκθεσης για την ΠΓΔΜ, όπως επίσης καλείτε το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο και την Ευρωπαϊκή Επιτροπή να συνεργασθούν έτσι ώστε να μην διεγείρονται οι εθνικιστικές τάσεις των γειτόνων, αλλά να υποστηριχθεί η θέση της Ελλάδος για μια συναινετική λύση στο όνομα. Μήπως μιλάτε σε «ώτα μη ακουόντων»;
Δεν εξέφρασα καμιάν έμμεση αντίρρηση για την Έκθεση περί την ΠΓΔΜ. Την αγωνία μου κατέθεσα, για την ελλιπή πληροφόρηση των ευρωβουλευτών, σχετικά με τους λόγους που οι έλληνες αντιδρούν στο ζήτημα της ονομασίας. Όχι επειδή είναι εθνικιστές ή επεκτατικοί, αλλά επειδή νιώθουν ότι η ηγεσία της γείτονος χώρας, προσπαθεί να οικειοποιηθεί όχι μόνον το «σημαίνον» (δηλαδή το όνομα), αλλά και το «σημαινόμενο» (δηλαδή μέρος του πολιτισμικού παρελθόντος τους). Ναι, έχω την αίσθηση ότι μιλάω σε «ώτα μη ακουόντων», σχεδόν δονκιχωτικά, ακόμη κι όταν προσπαθώ να αποσυσχετίσω την αρχαιότητα από το σήμερα, για ένα ζήτημα που θα μπορούσε εδώ και χρόνια, να έχει γίνει σαφές, κατανοητό και σεβαστό από ευρύτερους κύκλους ανθρώπων. Λυπούμαι να το πω, αλλά δεν γνωρίζω τους τρόπους με τους οποίους χειρίστηκε η επίσημη ελληνική διπλωματία όλα αυτά τα χρόνια, την ιστορική διάσταση του ζητήματος. Θεωρώ ότι είναι χρέος μας να υποστηρίζουμε την ιστορική αλήθεια και να ενημερώνουμε συνεχώς, εκτός αλλά και εντός των συνόρων. Με σοβαρότητα και επιστημονική εγκυρότητα.

Αυτή η ολομέτωπη επίθεση που δεχόμαστε τελευταίως πιστεύετε ότι μπορεί να εμπεριέχει και μια ρατσιστική αντιμετώπιση των Ελλήνων, ως «διαφορετικών» προς τους άλλους Ευρωπαίους;
Αυτή η ολομέτωπη επίθεση που δεχόμαστε τελευταίως δεν προέκυψε από το πουθενά. Προκλήθηκε από συγκεκριμένες πρακτικές που όπλισαν συγκεκριμένους κερδοσκοπικούς μηχανισμούς και στόχευσαν σε συγκεκριμένο αδύναμο κρίκο, που έτυχε να είναι η Ελλάδα. Αυτό δεν είναι ρατσισμός, αυτό είναι άγρια επίθεση, που ενδεχομένως -χάρη στην τηλεοπτική της μεγέθυνση- επηρεάζει τον τρόπο με τον οποίον μας αντιμετωπίζουν οι άλλοι. Βεβαίως είμαστε διαφορετικοί από ορισμένους άλλους Ευρωπαίους, κυρίως τους βόρειους, λόγω της μειωμένης (έως σχεδόν ανύπαρκτης) κοινωνικής μας συνοχής. Εκεί βρίσκεται νομίζω το μέγιστο στοίχημα για όλους μας. Στο εσωτερικό να αποκαταστήσουμε τη συνεκτικότητά μας. Με προεξάρχουσα την ελληνική κυβέρνηση. Και στο εξωτερικό να διαψεύσουμε τις εντυπώσεις, αποδεικνύοντας ότι μπορεί να είμαστε διαφορετικοί, επειδή είμαστε καλύτεροι.

Στις 22 Φεβρουαρίου η Επιτροπή αποδέχθηκε την Έκθεση για την Europeana – την on line βιβλιοθήκη, αρχείο και μουσείο της ΕΕ. Η Ελλάδα θα παίξει κάποιο ρόλο σ' αυτήν και γενικά είμαστε σήμερα αποδεκτοί ως μέρος της ευρωπαϊκής κουλτούρας, όχι μόνο στην αρχαία εποχή, αλλά και στη μεσαιωνική (Βυζάντιο);
Είναι στο χέρι μας να συμμετάσχουμε στο στήσιμο αυτής της ευρωπαϊκής ηλεκτρονικής βιβλιοθήκης. Είναι -πολύ περισσότερο- υποχρέωσή μας, μιας και απολύτως αντικειμενικά, στο ελληνικό πολιτισμικό παρελθόν μας -από την αρχαιότητα έως και το Βυζάντιο- ανάγεται στο μέγιστο ποσοστό της και κατά γενική ομολογία η ευρωπαϊκή κουλτούρα. Θα πρέπει με τη φροντίδα των υπουργείων Πολιτισμού και Παιδείας να ενεργοποιηθούν εκείνοι οι φορείς (Μουσεία, Πανεπιστήμια) που θα μετατρέψουν το αρχειακό τους υλικό σε ψηφιακή μορφή, με στόχο να γίνει προσπελάσιμο στο διαδίκτυο.

Παρατηρείτε ένα έλλειμμα στην επίγνωση της πολιτισμικής μας οντότητας, ως Ευρωπαίων, και μια, συν τω χρόνω, παθητική αποδοχή μιας άψυχης, ευδαιμονιστικής και ρομποτικής ταυτότητας;
Ναι, το φοβάμαι πως για την ώρα δεν βλέπω σαφές ενδιαφέρον, παρά τις επίσημες διακηρύξεις της Επιτροπής για την παιδεία και τον πολιτισμό. Παρόλο που αναγνωρίζουν τη σημασία τους ως μέγιστων εργαλείων για την ευρωπαϊκή ενοποίηση, βλέπουν μάλλον τεχνοκρατικά τη διαχείρισή τους. Από την άποψη αυτή θεωρώ τεράστιο έλλειμμα για το πολιτισμικό μέλλον της Ευρώπης, την φθίνουσα πορεία των ανθρωπιστικών σπουδών στα πανεπιστήμιά της, για τον απλούστατο λόγο ότι δεν είναι μετρήσιμες με βάση τα κριτήρια της επιχειρηματικότητας, της ανταγωνιστικότητας και της καινοτομίας. Είναι, νομίζω, απαραίτητο να αντιστρέψουμε αυτή την οικονομίστικη άποψη, βρίσκοντας τρόπους να επιβάλουμε το αυτονόητο: να αντιστρατευθούμε, δηλαδή, στα πρότυπα των «επιτυχημένων νεαρών» που οδήγησαν τις κοινωνίες μας σ’ αυτή την παγκόσμια πολλαπλή κρίση.

10.02.10 Παρέμβαση της Χρυσούλας Παλιαδέλη στην εκπομπή της ΕΤ3 «Ανιχνεύσεις» του δημοσιογράφου Παντελή Σαββίδη με θέμα την «Κίνηση των Πέντε Μουσείων της Θεσσαλονίκης»

περισσότερα » « λιγότερα

Δείτε το βίντεο εδώ

23.01.10 Η Χρυσούλα Παλιαδέλη κεντρική καλεσμένη της δημοσιογράφου Χρ. Σιγανίδου στην εκπομπή «Στο ημικύκλιο» της ΕΤ3

περισσότερα » « λιγότερα

Αφορμή για την εκπομπή στάθηκε η ημερίδα «Τα Δικαιώματα των Γυναικών και η Προστασία τους», που διοργανώθηκε από την κ. Παλιαδέλη με την ιδιότητά της ως μέλους της Επιτροπής Δικαιωμάτων των Γυναικών και Ισότητας των Φύλων του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου, υπό την αιγίδα της Σοσιαλιστικής Ομάδας του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου, στις 10 Δεκεμβρίου 2009 στο Τελλόγλειο Ίδρυμα Τεχνών Α.Π.Θ. στη Θεσσαλονίκη.

Σκοπός της εκπομπής ήταν να μεταφέρει στο τηλεοπτικό κοινό πτυχές των σημαντικών νομικών θεμάτων, που απασχόλησαν τους εισηγητές της ημερίδας: με ερεθίσματα μαγνητοσκοπημένα στιγμιότυπα από τις εισηγήσεις θίχτηκαν ζητήματα σχετικά με τη γυναικεία εκπροσώπηση στα κοινά, την ενδοοικογενειακή βία, τις διακρίσεις στις εργασιακές σχέσεις, τις μονογονεϊκές οικογένειες, την υπογεννητικότητα κ.ά.

Σχολιάζοντας απόσπασμα από την εισήγηση της κ. Ιφ. Καμτσίδου, επίκουρης καθηγήτριας Συνταγματικού Δικαίου στο Α.Π.Θ., για το θέμα των ποσοστώσεων, η κ. Παλιαδέλη τόνισε πως: «το ζήτημα νομίζω δεν είναι μόνο θέμα αριθμών, είναι το πώς θα βοηθήσουμε τη γυναίκα με τέτοιες υποδομές που θα της επιτρέπουν χωρίς να χρειάζεται το 30% που πρέπει να διεκδικήσει, το 50% στη Βουλή, στην Ευρωβουλή ή οπουδήποτε αλλού, να έχει τη δυνατότητα να το κάνει επειδή η ίδια το επιθυμεί».

Η κεφαλαιώδης σημασία της ισότητας των φύλων στις εργασιακές σχέσεις υπογραμμίστηκε με ένα απόσπασμα της εισήγησης του κ. Ι. Κουκιάδη, ομότιμου καθηγητή Εργατικού Δικαίου του Α.Π.Θ.: «Το θέμα μου είναι η αποφυγή διακρίσεων στις εργασιακές σχέσεις. Μη το πάρετε ότι είναι θέμα ειδικό, θέλω να τονίσω από την αρχή ότι είναι Το Θέμα. Γιατί μόνο με την αποφυγή διακρίσεων ή την ισότητα στον ενεργό βίο, στην οικονομική ζωή, με την οικονομική αυτονομία αποκτάται και η ισότητα στην οικογένεια, ισότητα στην εξουσία, ισότητα σε όλα. Άρα λοιπόν είναι η αφετηρία του προβλήματος». Η κ. Παλιαδέλη συμφώνησε, επισημαίνοντας ωστόσο ότι: «αυτό έχει και την αρνητική του όψη όπως τη βιώνουμε εμείς και στην Ιταλία σε ό,τι αφορά την εξίσωση των ορίων για τη συνταξιοδότηση. Αυτό είναι συνάρτηση της ισότητας στα επαγγελματικά δικαιώματα … Αν πραγματικά επιδιώκουμε την ισότητα, θα πρέπει να υποστούμε και τις αρνητικές τις συνέπειες. Αυτό δεν ακυρώνει, ωστόσο, την ανάγκη για υποδομές που θα διευκολύνουν τη γυναίκα στους πολλαπλούς ρόλους της, προκειμένου να ανταγωνιστεί (θα έλεγα να συναγωνιστεί καλύτερα) επί ίσοις όροις στην επαγγελματική της ζωή τον άνδρα. Είναι σαφές ότι η ελληνίδα εργαζόμενη μητέρα βρίσκεται σε αντικειμενικά μειονεκτικότερη θέση σε ό,τι αφορά τις επαγγελματικές της φιλοδοξίες, όχι μόνον από τον σύντροφό της, αλλά και από την ομόφυλή της σε ανεπτυγμένες χώρες της Ευρώπης».

Με αφορμή την απόρριψη της έκθεσης Estrela σχετικά με την εφαρμογή μέτρων που αποβλέπουν στη βελτίωση της υγείας και της ασφάλειας κατά την εργασία των εγκύων, λεχώνων και γαλουχουσών εργαζομένων από το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο τον Μάιο του 2009, η κ. Παλιαδέλη εξέφρασε τη λύπη της, υπογραμμίζοντας ότι είναι κρίμα «…όταν μάλιστα από τις γυναίκες περιμένουμε να μειωθεί η υπογεννητικότητα, όταν δηλαδή οι γυναίκες θεωρούνται υπ’ αριθμό έναν “υπεύθυνες” για τα γηρατειά της Ευρώπης. Επομένως νομίζω ότι είναι υποχρεωμένη η Ευρώπη, είναι υποχρεωμένα τα εθνικά κράτη που μετέχουν σε αυτήν, να φροντίσουν με κάθε δυνατό τρόπο, για την εμπλοκή και των δύο φύλων στη φροντίδα για τα παιδιά αμέσως μετά τον τοκετό, για την κατανομή των υποχρεώσεων αλλά κυρίως για τη δημιουργία υποδομών, για τις οποίες έχουν εκδοθεί σχετικές οδηγίες. Δεν είμαστε πολύ καλά ούτε ως Ελλάδα ούτε γενικά ως Ευρώπη στον τρόπο με τον οποίο καλύφθηκαν οι στόχοι. Σε ό,τι αφορά την προσχολική ηλικία οι υποδομές είναι ποσοστιαία αρκετά υψηλά σε αρκετές χώρες της Ευρώπης. Αντίθετα, για τις υποδομές που αφορούν στη βρεφική ηλικία έχει καλυφθεί μόλις το 33%. Τέτοιου είδους υποδομές, είναι καθοριστικές όχι μόνον για την υπογεννητικότητα, αλλά και για την ενεργότερη συμμετοχή της γυναίκας στα κοινά και τη συμβολή της, επομένως, στην οικονομική και στην πολιτική και στην πολιτιστική ζωή της χώρας της και της Ευρώπης».

Σε σχόλιο της δημοσιογράφου για την ανάγκη παροχής επιδομάτων σε μονογονεϊκές οικογένειες και για την κινητοποίηση του κράτους προς αυτή την κατεύθυνση η ευρωβουλευτής τόνισε: «Ναι, νομίζω ότι κοντά σε όλα τα άλλα που προσπαθεί να προσεγγίσει η νέα διακυβέρνηση κι ελπίζουμε να λύσει κάτω από αυτές τις πάρα πολύ δύσκολες για τη χώρα οικονομικές συνθήκες, προτεραιότητα θα έχουν αυτοί οι τομείς, αν θέλουμε πραγματικά να συμβάλουμε στην ανάπτυξη της χώρας … Και δεν είναι μόνο ξέρετε οι μονογονεϊκές οικογένειες, αλλά και τα νέα παιδιά που αποφασίζουν να παντρευτούν και να κάνουν ένα παιδί και τα οποία στηρίζονται σχεδόν ολοκληρωτικά στη συμπαράσταση των γονιών τους – χωρίς αυτούς είναι πάρα πολύ δύσκολο να τα βγάλουν πέρα. Επομένως εδώ χρειαζόμαστε ένα ευαίσθητο κράτος, που ελπίζω ότι το έχουμε … Πάντως πρέπει να αλλάξει κι η δική μας η νοοτροπία γύρω από αυτά τα θέματα, μιλάμε για μία ριζική αλλαγή στην ουσία ολόκληρης της κοινωνίας. Πραγματικά ο ρόλος της γυναίκας στον κόσμο είναι τόσο σημαντικός για το μέλλον του κόσμου, που πρέπει ανεξάρτητα από νόμους ή, αν θέλετε, με τους υπάρχοντες νόμους, να βρούμε τρόπους να τον στηρίξουμε. Δεν είναι απλά φεμινιστικά αιτούμενα, είναι ουσιώδη αιτούμενα που έχουν επίδραση στην κοινωνία γενικότερα».

Κλείνοντας η κ. Παλιαδέλη εξέφρασε την ικανοποίησή της για το γεγονός ότι με αφορμή και πάλι την ημερίδα της 10ης Δεκεμβρίου 2009: «Θα προκύψει και μία έκδοση με επιμέλεια της κ. Περράκη, που θα περιλαμβάνει το σύνολο της ευρωπαϊκής νομοθεσίας και νομολογίας που αφορά στα δικαιώματα των γυναικών. Η έκδοση αυτή, στα αγγλικά, που χρηματοδοτήθηκε από το μικρό ποσό που έχει ετησίως ο κάθε ευρωβουλευτής στη διάθεσή του, θα μοιραστεί σε όλους τους ευρωβουλευτές, και ελπίζω πως θα είναι χρήσιμη και πως αντιμετωπιστεί θετικά, ως πρωτοβουλία, συμβάλλοντας, έτσι, στην εικόνα μας στο ευρωκοινοβούλιο».

 

2014
2013
2012
2011
2010
2009

2010


Ministry of Web